دشمنيهاى خلق پناه به خدا بريد كه دفع شر اعدا از شما كند و دشمنان شما را در انظار روسياه و شرمنده سازد و بىوقع نمايد . حيله و تزوير از صفات اراذل است و با هيچ دوست و دشمنى درخور نيست . غذا بسيار نخوريد كه اغلب مفاسد از خوردن است آدمى را بلغو گفتن و تهمت بستن و خصومت وادارد . هميشه از غفلات استغفار كنيد و اعمال نيك خود را پست شماريد كه اين موجب تقرب شود . شبانه‌روزى يك ساعت به خيال موت باشيد كه ياد موت هوسها را كم كند و حب دنيا را از دل ببرد بجز از خداى از هيچ‌كس و هيچ چيز نترسيد ، كه قلب ترسناك مطمئن نگردد و از جهاد بگريزد چنانچه گريختند ، و پيغمبر صلى اللّه عليه و آله را تنها گذاشتند . و در سلوك شجاعت از شرائط اعظم است . غوغاى خلق و شورش مردم را هجوم پشه و مگس پنداريد و قابل اعتنائى نشماريد . عفو را بر انتقام در هر مقام مقدم داريد . بر حيوانات خود لعن نكنيد و چوب نزنيد . پاداش هر بدى را به نيكى دهيد و اگر نتوانيد واگذاريد كه ستارى اصل درويشى است . بعضى گمان كرده‌اند كه در مصيبت‌نامه ، فقير اشعارى بتوهين اهل شرع گفته‌ام نعوذ باللّه چنين نيست برنخورده‌اند آن اشعار بتوهين مخالفين شرع شريف است كه خود را به صورت اهل شرع آراسته‌اند مثل قضات كوفه كه فتوى بر قتل فرزند رسول دادند ، و در مقابل نص صريح قياس آوردند من به آزار مورچه راضى نشوم تا بتوهين اهل شرع چه رسد . ذكر اخبار از قول مردم نكنيد شايد دروغ باشد و شما داخل كاذبين شويد مثل آنها كه شنيديد بر منبر در حق اين ضعيف چها گفتند . و همچنين در مجالس مذاكره كردند خوب است كه از آن بىادبيها مؤدب شويد و ناحق نگوئيد . و باز بدانيد كه نيكى و بدى در نفس انسان است دخلى بزمانى دون زمان ديگر ندارد . و چنانچه حرص و طمع موجب قتل انبياء و اولياست هر وقت مقامش رسيد حسين را به جهت يزيد مىكشند ، چنانچه : سنائى قدس سره گويد دين حسين تست آز و آرزو شمر و يزيد * تشنه آن را مىكشى وين هر دو را مىپرورى اينكه در اخبار وارد شده كه امام زمان عجل اللّه تعالى فرجه بقصاص